در آغوش اردیبهشت

نوبت به او رسید : "دوست داری روی زمین چه کاره باشی؟

گفت: می خواهم به دیگران یاد بدهم، پس پذیرفته شد! چشمانش رابست، دید به شکل درختی در یک جنگل بزرگ درآمده است. باخود گفت : حتما اشتباهی رخ داده است! من که این را نخواسته بودم؟!

حالا تخته سیاهی بر دیوار کلاس شده بود!

زندگي ..

....

..

                            ديگران را ببخش، 
                                         نه به خاطر اينكه لايق بخشش تو هستند، 

                                       بلكه تو سزاوار  " آرامــــــش " هســتــے ..!!

تا اسم تو می آید

اخمو ترین واژه ها هم

لبخند می زنند

و خیالم

دسته گل به آب می دهد..

آنقدر نخواه که مرا بشناسی و بفهمی چه جریانی از روحم میگذرد.یکبار گفتم 

که در پی حل این معادله نباش.معادله ایی در کار نیست .من جمع دو مضمون 

ساده بیش نیستم: آغوشی باز و لبهایی آماده برای بوسیدنت....همین.

اگر آواز قناریٍ دلتنگی بر شاخه و برگهای سپیدارهای سر به فلک کشیده 

باغ دلت، تو را میرُماند .اگر عادت به گرمای آغوشی، به نوازش لبخندی، به 

هرم داغ بوسه ایی، به آبگینه ی سرشار از زلال محبتی، به شکوفه های

 خواهنده ی تعلق خاطری، به صد بار تماس بی جوابی، به هزار_هزار

 شنیدنِ دوستت دارمی، ناخشنودت میکند، مثل هربار خودم را در 

جمعیتی که نمیدانند به کجا میروند،گم میکنم. گم میکنم خودم را،

سوگند به ندانسته های غمگینم که در حال انقراضند. آنقدر خودم 

را گم میکنم که در اندیشه ات رسوب کند : در ژرفای تاریکِ کاویدن

 هایت گمم کرده ایی.

یک روز عصر دگمه های پیراهنم را سفت میکنم.لبهایم را زیر لایه براق سیاه و 

سفید میپوشانم.پرده های ضخیم  مخملی را میکشم بر پنجره ی آرزوهای

 بلند پروازانه ام .چمدان سپیدم را برمیدارم و گیسوان وحشی موج دار را

 روبروی آیینه ایی که هرگز نپرسید :چرا اینقدر کوتاه تر از قدت ایستاده ایی؟

 با قیچی کوتاه میکنم.

روی یک برگه کوچک مینویسم:«دوستت دارم هایم سوء تفاهم بود.» 

تا به این معادله کور، بی اعتمادت کنم وقتی نمیبینی جمعی ساده

 از دو نسبیتم...قسم به تمام شبهایی که در انتظارت ماندم این بار

 را از رو بازی نمیکنم.

کوچ میکنم در کنار پرنده ایی که سالهاست برای خواندن پرواز در خطوط

 چشمهایم، نگاه میکند و سر مدادش را آنقدر جویده که دندانهایش برای 

نیشتر زدن کوتاه شده است. تا دیر نشده باورم کن جمعیت دارد

 فرا میرسد و من باید دگمه های پیراهنم را سفت کنم..!

زندگی یک آرزوی دور نیست؛ 
    زندگی یک جست و جوی کور نیست
   زیستن در پیله پروانه چیست؟
زندگی کن ؛ زندگی افسانه نیست
گوش کن ! دریا صدایت میزند؛
هرچه ناپیدا صدایت میزند
جنگل خاموش میداند تو را؛
با صدایی سبز میخواند تو را
زیر باران آتشی در جان توست؛
قمری تنها پی دستان توست
پیله پروانه از دنیا جداست؛
زندگی یک مقصد بی انتهاست
هیچ جایی انتهای راه نیست؛
این تمامش ماجرای زندگیست..!

وقتی پروانه ی عشق در تاری بیفتد که عنکبوتش سیر باشد تازه قصۀ زندگی آغاز شده است زیرا نه می تواند پرواز کند ونه بمیرد....

امروز میخوام یه سری ادکلن که مربوط میشه به بیشتر قشر کارمند و دانشجو .. که صبح تا شب بیرونن و میخوان یه خوشبو کننده خوب و دائمی داشته باشند رو معرفی کنم

پولو بلو
بیگ پانی شماره 1
دیزل اونلی د برایو
باربری د بت
بی ال وی پور هوم

برگرفته از  جناب F.T.G

کاش روز دیدنت فردا نبود!!! کاش میشد هیچ کس تنها نبود ... کاش میشد دیدنت رویا نبود ..... گفته بودی با تو می مانم !! ولی ..... رفتی و گفتی و اینجا جا نبود .... سالیان سال تنها مانده ام ..... شاید این رفتن سزای من نبود ...... من دعا کردم برای بازگشت ...... دست های تو ولی بالا نبود ...... باز هم گفتی که فردا میرسی ...... کاش روز دیدنت فردا نبود !!!

دیروز ما زندگی را به بازی گرفتیم امروز، او ما را ... فردا ..

پا به پای کودکی هایم بیا                                                   کفش هایت را به پا کن تا به تا

قاه قاه خنده ات را ساز کن                                                  باز هم با خنده ات اعجاز کن

پا بکوب و لج کن و راضی نشو                                    با کسی جز عشق همبازی نشو

بچه های کوچه را هم کن خبر                                    عاقلی را یک شب از یادت ببر

خاله بازی کن به رسم کودکی                                      با همان چادر نماز پولکی

طعم چای و قوری گلدارمان                                   لحظه های ناب بی تکرارمان

مادری از جنس باران داشتیم                      در کنارش خواب آسان داشتیم

یا پدر اسطوره  دنیای ما                                        قهرمان باور زیبای ما

قصه های هر شب مادربزرگ                            ماجرای بزبز قندی و گرگ 

غصه هرگز فرصت جولان نداشت          خنده های کودکی پایان نداشت

هر کسی  رنگ خودش بی شیله بود          ثروت هر بچه قدری تیله بود

ای شریک نان و گردو و پنیر  !                 همکلاسی ! باز دستم را بگیر

مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست          آن دل نازت برایم تنگ نیست ؟

حال ما را از کسی پرسیده ای ؟           مثل ما بال و پرت را چیده ای  ؟

حسرت پرواز داری در قفس؟       می کشی مشکل در این دنیا نفس ؟

سادگی هایت برایت تنگ نیست ؟  رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست ؟

رنگ دنیایت هنوزم آبی است ؟             آسمان باورت مهتابی است ؟

هرکجایی شعر باران را بخوان             ساده باش و باز هم کودک بمان

باز باران با ترانه ، گریه کن !                   کودکی تو ، کودکانه گریه کن!

ای رفیق روز های گرم و سرد              سادگی هایم به سویم باز گرد!

کم كم با سرد‌تر شدن هوا به‌علت كمبود ويتامين Dكه در اثر كمتر در معرض نور آفتاب بودن در افراد مختلف اغلب نوعی احساس افسردگی و نااميدي ايجاد مي‌شود، شما با استفاده از رایحه‌ای گرم و دلپذير می‌توانید براي ايجاد نوعي احساس آرامش و اطمينان خاطر بهره بگيريد و تا حدودی بر این احساس ناخوشایندی كه در وجودتان به‌وجود آمده است، غلبه كنید.

خاص و دلنشين
L Air Du Temps by Nina Ricci

رايحه‌اي غني از بوي گل ياسمن و ياس كه با بوي چوب صندل و عنبه تركيبي گرم و دلپذير را به مشام مي‌رساند. نيناريچي يكي از برند‌هاي قديمي است كه هميشه عطر‌هايش را در شيشه‌هاي رنگي و خوش آب‌و‌رنگ عرضه مي‌كند. با گذشت اين همه سال همچنان مي‌توان گفت رايحه‌هاي نيناريچي همچنان روز‌به‌روز پر طرفدار‌تر مي‌شوند و اين برند حضور چشم‌گيري در اين صنعت دارد.

باز باران٬ با ترانه
میخورد بر بام خانه

خانه ام کو؟ خانه ات کو ؟
آن دل دیوانه ات کو ؟

روزهای کودکی کو ؟
فصل خوب سادگی کو ؟

* * *

یادت آید روز باران
گردش یک روز دیرین ؟

پس چه شد دیگر٬ کجا رفت؟
خاطرات خوب و رنگین

در پس آن کوی بن بست
در دل تو٬ آرزو هست؟

* * *

کودک خوشحال دیروز
غرق در غمهای امروز

یاد باران رفته از یاد
آرزوها رفته بر باد

* * *

باز باران٬ باز باران
میخورد بر بام خانه

بی ترانه٬ بی بهانه
شایدم٬ گم کرده خانه ! .. 

 هیچکس حتی تو... نمی دانی درون قلبم چه خبر است. غمها غوغا کرده اند و دلتنگیها همچنان باقی مانده اند. دوست داشتن را بیاموز ولی دوست نداشته باش چون میشکنی ..

! ای خدای تنهایی

آن زمان که همگان به انسان پشت می کنند،

تنها حضور تو ... 

 تنهایی را طراوت می بخشد..،

خودت را از ما دریغ نکن..

خدایا !

دل ما را از آن خودت  و چشم ما را  نگران خودت کن..

قول داده ام...

گاهـــــــی

هر از گاهـــــی

فانـــــوس یادت را

میان این کوچه های بی چراغ و بی چلچلـــــــه، روشن کنم

خیالت راحــــــت! من همان منـــــم؛

هنوز هم در ین شبهای بی خواب و بی خاطـــــره،

میان این کوچه های تاریک پرسه میزنم!

اما به هیچ ستاره‌ی دیگری سلام نخواهــــــم کرد..

 امروز  

 عینکم باز شکست                                   

 و من...

 از پشت شیشه شکسته عینک

 ماه را دیدم

 که ترک داشت

 و سینه آسمان را

 که شکاف

 و دیوار را

 که بیم ویرانی

 من...

 جام آب را

 دیدم که شکسته بود

 و پهلوی خاک را 

 که خنجر خورده به خود می پیچید

 من...

 پرنده ای را 

 دیدم که با بال شکسته پرواز می کرد

 و مردی را

 که دستانش جدا بود

 من...

 آدمها را

 خط خورده می دیدم

 و عروسکها را

 بی سر

 من...

 در خود بودم

 ماشینی گذشت و آب چاله را

 بر من پاشید

 به خود آمدم 

 مرد عینک ساز گفت مرا

 عینک ات آماده است..

 دلم تنگ است...دلم تنگ است...دلم اندازه حجم قفس تنگ است.. سکوت ازکوچه لبریز است...صدایم خیس و بارانی ست... نمیدانم چرا درقلب من پاییز طولانی ست..

کودکی را دیدم که دلش غمگین بود و بدنبال عروسک می گشت.

تا که در رویاها

همه دار و ندارش،

قلک بی اعتبارش و دل خسته و زارش

همه را بی منت، به عروسک بخشد

غافل از آینده.

***

زندگی فلسفه ای بیش نبود

که در آن بیزاری، رهنمای همه یاران شده بود

و محبت، افسوس.

من خودم را دیدم، آن زمانی که دلم سوخته بود

و تو را می دیدم، بی خبر از من و غمهای دلم

و تو آن عصیانگر،

که نماد همه خوبان شده بود!!

و سخن از غم یاران می گفت

واپسین لحظه دیدار عجیب

خود نصیحت گوی، من دیوانه شدی

و سخن از رفتن،

سخن از بی مهری!!

تو که خود می گفتی

خسته از هرچه نصیحت شده ای.

***

حیف از بازی ایام،

 دریغ از تکرار

عاقبت باید رفت عاقبت باید گفت با لبی شاد و دلی غرقه به خون كه خداحافظ تو . . . گر چه تلخ است ولی باید این جام محبت بشكست گرچه تلخ است ولی باید این رشته الفت بگسست باید از كوی تو رفت دانم از داغ دلم بی خبری و ندانی كه كدام جام شكست كه كدام رشته گسست گرچه تلخ است پس از رفتن تو خو نمودن به غم و تنهایی عاقبت باید رفت عاقبت باید گفت با لبی شاد و دلی غرقه به خون كه خداحافظ تو . .